Kusuma Blog

Leonardo da Vinci (เลโอนาร์โด ดา วินชี)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ไปที่: ป้ายบอกทาง, ค้นหา

ภาพเหมือนตนเอง-1512 (Biblioteca Reale ตูริน)

รูปปั้น ดาวินชี ที่เมืองฟลอเรนซ์

เลโอนาร์โด ดา วินชี (Leonardo da Vinci) เป็นชาวอิตาลี (เกิดที่เมืองวินชี วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 1995 (ค.ศ. 1452) - เสียชีวิตที่เมืองออมบัวซ์ ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2062 (ค.ศ. 1519)) เป็นอัจฉริยบุคคลที่มีความสามารถหลากหลาย เป็นทั้ง สถาปนิกแบบเรอเนซองส์ นักดนตรี นักกายวิภาค นักประดิษฐ์ วิศวกร ประติมากร นักเรขาคณิต นักวาดภาพ. ดา วินชี มีงานศิลปะที่มีชื่อเสียงหลายชิ้น เช่น “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” และ โมนา ลิซ่า (Mona Lisa) งานของ ดา วินชี ยังสร้างคุณประโยชน์กับวิชากายวิภาคศาสตร์ ดาราศาสตร์ รวมถึงวิศวกรรมโยธา ด้วยความที่เป็นบุรุษที่มีจิตวิญญาณที่รักในศาสตร์หลายแขนง เลโอนาร์โดทำให้เกิดจิตวิญญาณของสหวิทยาการในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการ และกลายเป็นบุคคลสำคัญของยุคนั้น

Leonardo di ser Piero da Vinci , April 15, 1452 – May 2, 1519) was an Italian polymath, scientist, mathematician, engineer, inventor, anatomist, painter, sculptor, architect, botanist, musician and writer. Leonardo has often been described as the archetype of the renaissance man, a man whose unquenchable curiosity was equaled only by his powers of invention. He is widely considered to be one of the greatest painters of all time and perhaps the most diversely talented person ever to have lived. Helen Gardner says "The scope and depth of his interests were without precedent...His mind and personality seem to us superhuman, the man himself mysterious and remote".

Born as the illegitimate son of a notary, Piero da Vinci, and a peasant woman, Caterina, at Vinci in the region of Florence, Leonardo was educated in the studio of the renowned Florentine painter, Verrocchio. Much of his earlier working life was spent in the service of Ludovico il Moro in Milan. He later worked in Rome, Bologna and Venice and spent his last years in France, at the home awarded him by Francis I.

Leonardo was and is renowned primarily as a painter. Two of his works, the Mona Lisa and The Last Supper, are the most famous, most reproduced and most parodied portrait and religious painting of all time, respectively, their fame approached only by Michelangelo's Creation of Adam. Leonardo's drawing of the Vitruvian Man is also regarded as a cultural icon, being reproduced on everything from the Euro to text books to t-shirts. Perhaps fifteen of his paintings survive, the small number due to his constant, and frequently disastrous, experimentation with new techniques, and his chronic procrastination. Nevertheless, these few works, together with his notebooks, which contain drawings, scientific diagrams, and his thoughts on the nature of painting, comprise a contribution to later generations of artists only rivalled by that of his contemporary, Michelangelo.

Leonardo is revere for his technological ingenuity. He conceptualised a helicopter, a tank, concentrated solar power, a calculator, the double hull and outlined a rudimentary theory of plate tectonics. Relatively few of his designs were constructed or were even feasible during his lifetime, but some of his smaller inventions, such as an automated bobbin winder and a machine for testing the tensile strength of wire, entered the world of manufacturing unheralded. As a scientist, he greatly advanced the state of knowledge in the fields of anatomy, civil engineering, optics, and hydrodynamics.

 

THE DAVINCI CODE ภาพยนตร์โด่งดังเมื่อประมาณปีที่แล้วทำให้ชื่อของ Leonardo da Vinci จิตรกรเอกชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักของคนนอกวงการมากขึ้น ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวพันกับเลโอนาร์โด ดา วินชี ไม่ว่าจะเป็นภาพเหตุการณ์บางตอนหรือภาพจิตรกรรมที่เป็นผลงานของเขา เช่น เหตุการณ์ที่สื่อถึงภาพ Vitruvian Man หรือภาพ The Last Supper ที่เป็นหัวใจของเรื่อง Leonardo da Vinci (ค.ศ. 1452-1519) หรือถอดทับศัพท์ตามหลักเกณฑ์ของราชบัณฑิตยสถานว่า เลโอนาร์โด ดา วินชี เป็นทั้ง จิตรกร ประติมากร สถาปนิก วิศวกร และ นักวิทยาศาสตร์ แต่ชื่อเสียงของเขาน่าจะมาจากผลงานจิตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะจากภาพ Mona Lisa ที่รู้จักกันดีทั่วโลก

พจนานุกรมศัพท์ศิลปะ อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถานให้รายละเอียดของภาพ Vitruvian Man ไว้ในศัพท์ Canon of Proportion ซึ่งบัญญัติศัพท์ว่า บัญญัติส่วนสัด บัญญัติส่วนสัดคือการกำหนดแบบแผนส่วนสัดต่าง ๆ ของคนและสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนสัดของคนเพื่อเป็นประโยชน์ในการเขียนภาพปั้น หรือแกะสลัก เลโอนาร์โด ดา วินชี ได้นำบัญญัติส่วนสัดคนของวิทรูเวียส (Vitruvius) สถาปนิกและวิศวกรชาวโรมัน มาสร้างเป็นภาพแสดงส่วนสัดคนในสี่เหลี่ยมจัตุรัสและวงกลม ประมาณ ค.ศ. 1490 เรียกว่า Vitruvian Man นอกจากนั้น ยังมีศัพท์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับเทคนิคการเขียนภาพซึ่งเลโอนาร์โด ดา วินชี ได้ชื่อว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญอย่างยิ่ง นั่นคือ คำว่า sfumato และ chiaroscuro เทคนิคดังกล่าวใช้ในงานจิตรกรรมเด่น ๆ ของเลโอนาร์โด ซึ่งรวมไปถึง Mona Lisa และ The Last Supper sfumato บัญญัติศัพท์ว่า ภาพสีม่านหมอก หมายถึงภาพสีน้ำมันซึ่งระบาย เน้นให้เห็นบรรยากาศใกล้ไกลคล้ายกับมีหมอกปกคลุมอยู่ โดยจะเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดเจนเมื่ออยู่ใกล้ แต่เมื่ออยู่ไกลจะเห็นจางหายไป ในหมอกนั้น การระบายสีต้องทำให้ดูนุ่มนวลเพื่อให้เกิดบรรยากาศดังกล่าว และ chiaroscuro บัญญัติศัพท์ว่า ค่าต่างแสง หมายถึงกลวิธีการสร้างความขัดแย้งกันระหว่างพื้นที่สว่างกับพื้นที่มืดเพื่อ ให้เกิดผลเป็นการลวงตา ให้ดูใกล้ไกลและลึกตื้น อีกทั้งยังสามารถเร้าอารมณ์ความรู้สึกของ ผู้ชมได้ด้วยคุณค่าแห่งความอ่อนแก่ของแสงและเงานั้น.

ข้อความโดย แสงจันทร์ แสนสุภา จาก http://www.dailynews.co.th

 

ภาษาน่าสนใจ - Leonardo da Vinci

 

 

 

The Vitruvian Man is a world-renowned drawing created by Leonardo da Vinci around the year 1487^[1] It is accompanied by notes based on the work of Vitruvius. The drawing, which is in pen and ink on paper, depicts a male figure in two superimposed positions with his arms and legs apart and simultaneously inscribed in a circle and square. The drawing and text are sometimes called the Canon of Proportions or, less often, Proportions of Man. It is stored in the Gallerie dell'Accademia in Venice, Italy, and, like most works on paper, is displayed only occasionally.^[2][3]

The drawing is based on the correlations of ideal human proportions with geometry described by the ancient Roman architect Vitruvius in Book III of his treatise De Architectura. Vitruvius described the human figure as being the principal source of proportion among the Classical orders of architecture. Other artists had attempted to depict the concept, with less success. The drawing is traditionally named in honour of the architect.

 

Artist	Leonardo da Vinci
Year	c. 1487
Type	Pen and ink with wash over metalpoint on paper
Dimensions	34.4 cm × 25.5 cm (13.5 in × 10.0 in)

 

บทความจาก ราฟมิลเลอร์
 

นี่คือความตื่นเต้น ความเป็นสัดส่วนเหมาะสมกันและเรขาคณิตที่ถูกบรรจุ ของ ลีโอนาร์โด กำลัง ดึงความสมดูล ของรูปคน ถูกอำพรางภายในแผนภูมิ ความคิดหนึ่งรอบ ๆ ดาวหกเหลี่ยม คือรูปสามเหลี่ยมกำลังตัดรายขวาง 2 อันแสดงที่เป็นสัดส่วนของเพศชาย(yang)และสตรี (yin) โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่น่าสนใจ 
เพราะว่า มนุษย์ ผู้ชายจะมีพลังงานที่ยิ่งใหญ่ (yang) เป็นพลังงานที่ทำให้ผู้ชายเสียความสมดุลได้

ดังนั้นความคิดน่าจะมาจากความสมดุลและความปรองดอง

มีข้อมูลมากมายที่เสนอว่าโลกกำลังจะเข้าสู่ยุคใหม่ที่เป็นผู้หญิง มีความคิดของการเปลี่ยนที่สำคัญเพื่อมนุษยชาติที่ทำให้ชัดเจนในจารีตประเพณีหลาย จารีตประเพณีของศาสนาฮินดูอายุ รวมถึงปฏิทินเผ่ามายาที่กำลังถึงที่การสูญสิ้นนั้น ชาวมายานอกจากจะเชื่อในการเปลี่ยนเพื่อมนุษยชาติ ทำให้เสียสมดุล
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]--> เนื่องจากการกระทำของรัฐบาล, ศาสนาที่ควบคุมชีวิตเรา มีผู้นำโลกที่เกี่ยวข้องกับการสังหารชีวิตของเด็กที่ ไร้เดียงสาหลาย 100 คน

เรขาคณิตที่เป็นความลับและศักดิ์สิทธิ์มีภายในร่างกายที่วัตถุวิสัยของเราเอง กำลังยั่วใจเพื่อเชื่อถึง จะเป็นเช่นนั้นที่น่าสงสัยเกี่ยวกับโค้ดที่เป็นความลับค่อนข้างจะเสมอ
                   จากความพยายามหลายวิธีที่จะถอดรหัส ความเป็นสัดส่วนที่เหมาะสมและสมบูรณ์แบบในงานของ ลีโอนาร์โด ดาวินชี

ดังนั้น DaVinci code คืออะไร?ข้อมูลที่ถูกอำพรางภายในแผนภูมิคืออะไร?

จุดเริ่มต้นที่เป็นจริงมี ของ davinci ความสมดุลย์ของรูปมนุษย์ คนในสมัยอดีตชื่อที่ว่าวิทรูเวียนเป็นสถาปนิก วิทรูเวียนเกิดขึ้นแนวคิดของวงกลมที่ตรงกัน โดยพื้นฐานเกี่ยวข้องกับบริเวณผิวที่เท่ากันไปวงกลมหรือ visa-versa โดยการสร้างสี่เหลี่ยมจตุรัส ลีโอนาร์โด จึงหลงไหลในความคิดที่ว่าวิทรูเวียนเกี่ยวกับ การทำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสวงกลม

ลีโอนาร์โดได้เขียนรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสและวงกลมโดย มีความลับภายในเส้นวงกลมมีและสี่เหลี่ยมจตุรัส นี่คือจุดเริ่มต้น การสร้างอันนี้จะสามารถ โดยปราศจากเครื่องมือวัดใด ๆ ที่ถูกเรียกว่าผู้ชาย หรือ vitruvian

ดูข้อมูลเพิ่มเติมจากเว็บไซต์

http://thammachat.tripod.com/vitruvian.htm

 

Canon of proportions

 In the Old Kingdom a more simple canon was used, from which the later grid of 18 squares evolved. Also based on the height of the forehead or hairline, this canon had generally six lines, five of which form the basis of, and therefore corresponded to the later 18/19 canon. Occasionally a line level with the top of the head corresponding with the later canon's 19th line was added, though in many Old Kingdom examples this line is omitted.

"In other words, these horizontals in the (18/19) grid system correspond to (the Old Kingdom) guide lines. Clearly, therefore, the squared grid system in which a standing figure consisted of 18 squares from the soles to the hairline must have developed out of the guide line system.  It was able to incorporate all of the earlier lines except those marking the armpits and the crown of the head....The old vertical axial guide line became incorporated as a vertical guide line." 2

This vertical axial line usually passed in front of the ear.  In the grid that evolved out of this earlier guideline system, the vertical line immediately in front of this axial line runs through the eye.

This more simple system of horizontal guide lines may have developed into the grid of 18 squares during the Old Kingdom.  Grids have been found dating to the third dynasty or possibly earlier.  Gay Robins writes:

"There is no doubt that grids had already been employed for other purposes in the Old Kingdom....Certainly with the majority of surviving tombs decorated in relief, evidence for the artist's original layout on the wall must have been lost in most cases.  By contrast, painted tombs, which were more likely to show evidence of the initial stages of working, have on the whole not been well preserved.  So the number of tombs known at the moment to have guidelines is a very small portion of all surviving Old Kingdom tombs.  It is possible therefore, that evidence for figures drawn on grids has simply not survived..." 3

In his paper, Rudolf Gantenbrink established that the King's chamber 'air shafts' theoretically meet at a point that is 11/18 of the horizontal distance between the outer openings of the two shafts on the face of the pyramid.  He illustrates this with a diagram of the pyramid's cross section in which the shafts are contained in a grid that is 18 squares in width. 4

By laying a hypothetical grid over figures from early dynasties it can be demonstrated that their proportions are identical to those of later dynasties.  This would of course be expected if the grid was based upon this earlier system of horizontal lines.

อ่านเพิ่มเติมได้ที่

http://www.pyramidofman.com/Proportions.htm

 

Fibonacci numbers

 

0 1 1 2 3 5 8 13 21 34 55 89 .....

เอ...แล้วเลขอะไรต่อน้า...

อ้อ ช่ายแล้ว 144 ครับ

ความสัมพันธ์ของเลขชุดนี้ก็คือ เลขตัวต่อไป เป็นผลบวกของเลขสองตัวก่อนหน้า หรือเขียนในรูปอนุกรมได้ว่า F(n+1)=F(n)+F(n-1)

อืม แล้วมันทำไมเหรอครับ ก็เขาว่ากันว่าเจ้าเลขชุดนี้เนี่ย เป็นเลขชุดที่มหัศจรรย์ที่สุด สวยงามที่สุด และแปลกประหลาดที่สุดเลยทีเดียวละครับ และเราจะพบเจ้าเลขชุดนี้ และ limit ของมันทั้งในธรรมชาติ ต้นไม้ ดอกไม้ ศิลปะ ภาพถ่าย สถาปัตยกรรม รวมไปถึงร่างกายของเราซะด้วย

เชื่อไหมละครับ ว่ามีวารสารทางคณิตศาสตร์เพื่อศึกษาเจ้าเลขชุดนี้โดยเฉพาะเลยทีเดียว ชื่อ The Fibonacci Quarterly

มันเป็นยังไงเหรอครับ อ่ะ เริ่มฟังน่าสนใจยังครับ เอ้า ล้อมวงเข้ามาอีกทีครับ ผมจะเล่าให้ฟัง

เจ้าเลขชุดนี้โด่งดังมาจาก นักคณิตศาสตร์ชาวเมือง Pisa คนนึง ชื่อ Leonardo of Pisano หรือ Fibonacci (ซึ่งแปลว่า ลูกของนาย Bonacci) เขาเขียนเรื่องเกี่ยวกับเจ้าเลขอนุกรมนี้ไว้ในหนังสือชื่อ Liber Abaci (แปลว่า Book of the Abacus or Book of Calculating ครับ) ตั้งแต่สมัยต้นคริสตศตวรรษที่ 13 นู้น

เขาตั้งคำถามว่า ถ้าคนเลี้ยงกระต่ายคนหนึ่งมีกระต่ายอยู่หนึ่งคู่ ถ้าเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เขาจะมีกระต่ายทั้งหมดกี่คู่ ถ้ากระต่ายออกลูกมาเดือนละหนึ่งคู่ และกระต่ายใช้เวลาสองเดือนถึงจะออกลูกครั้งแรกได้ และสมมุติกระต่ายเหล่านี้เป็นกระต่ายพลังม้า เมื่อครบสองเดือนกระต่ายแต่ละคู่จะออกลูกทุกเดือน เดือนละหนึ่งคู่ และไม่ตายเลย (และกระต่ายเหล่านี้เป็นกระต่าย ผัวเดียวเมียเดียวนะครับ)

จะเห็นได้ว่าจำนวนกระต่ายออกมาเป็นอนุกรมที่อ้างไว้ข้างบน คือ 1 1 2 3 5 8 13 ... และ ถ้าสังเกตดีๆจะพบว่า จำนวนกระต่ายในเดือนนี้ จะเท่ากับผลบวกของจำนวนกระต่ายสองเดือนก่อนหน้าพอดี....

แต่ไม่ได้หมายความว่า นาย Fibonacci เป็นคนค้นพบเลขชุดนี้นะครับ ว่ากันว่า ก่อนหน้าที่นาย Fibonacci จะตีพิมพ์งานนี้ ก็มีนักคณิตศาสตร์ชาวอินเดีย พูดถึงเจ้าเลขชุดนี้แล้ว

ถ้าเอาเลขแต่ละตัวหารด้วยตัวก่อนหน้ามัน จะพบว่า สัดส่วนนี้มัน converge ครับ ใครเคยเรียน `ดิฟอีเควฯ' มาคงบอกว่า หมูๆ ก็แค่สมมุติให้ lim F(n)/F(n-1)=L แล้วเอา F(n) หารอนุกรมข้างบน จะได้ F(n+1)/F(n)=1+F(n-1)/F(n) อัด lim เข้าไป จะได้ L=1+1/L หรือ L^2-L-1=0 แก้สมการนี้ ได้ L=(1+sqrt(5))/2 กับ (1-sqrt(5))/2 หรือ ประมาณ 1.6180339887 (เอาแค่ค่าบวกอย่างเดียว) เขาเรียกเจ้า limit นี้ว่า Phi (ไฟใหญ่) ครับ

ความมหัศจรรย์อันแรกคือ 1/Phi=0.6180339887 อ๊ะ ทำไมเลขหลังจุดทศนิยมมันเหมือนกันหมดเลย ไม่น่าเชื่อ (จริงๆแล้วใครดูสมการข้างบนดีๆก็คงพอรู้ว่ามันมาได้ไง) เขาเรียกเจ้าค่านี้ว่า phi (ไฟเล็ก) ครับ

ฟังๆดูอาจรู้สึกว่า มันก็เลขอนุกรมธรรมดาๆชุดนึง เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังครับ ว่ามันไม่ธรรมดายังไง

ว่ากันว่าเจ้าเลขชุดนี้เนี่ยพบได้ทั่วไปในธรรมชาติครับ

ก่อนอื่น ลองเอาสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาด 1x1 มาต่อกัน แล้วเอาสี่เหลี่ยมจตุรัสอีกอันมาประกบด้านยาว แล้วเอาสี่เหลี่ยมจตุรัสมาโปะอีกไปเรื่อยๆ เราจะพบว่าขนาดของสี่เหลี่ยมจตุรัสที่เราเอามาต่อ จะมีขนาด 2x2 3x3 5x5 8x8 13x13 21x21 .... เอ เลขชุดนี้คุ้นๆไหมครับ แล้วถ้าเราลาก quarter ของวงกลมภายในสี่เหลี่ยมแต่ละรูปเหล่านี้ เราจะได้รูปข้างล่างครับ



เอ..มันรูปอะไรนะ คุ้นๆ



ช่ายแล้วครับ เปลือกหอยนั่นเอง

นอกจากนี้ นักคณิตศาสตร์ว่างงาน ที่ชอบศึกษารูปแบบของพืช (ศาสตร์การศึกษารูปแบบของพืชพวกนี้ เรียกว่า Phyllotaxis ครับ ใครสนใจลองกดเข้าไปดูได้ครับ สนุกดี) ยังไปนั่งจ้องดอกกระหล่ำ เกสรดอกทานตะวัน ลูกสน หรือแม้กระทั่ง สับปะรด แล้วพบว่า เจ้าพืชพวกนี้ส่วนใหญ่ (ไม่ใช่ทั้งหมดนะครับ) มีจำนวนเกลียว (หรือ spiral) เท่ากับเจ้าเลข fibonacci เสียด้วย (ผมก็บ้าไปจ้องกับเขามาแล้วครับ)

ลองดูกันเล่นๆครับ ที่บ้านใครมีดอกกระหล่ำ ลูกสน หรือสับปะรด ลองไปหยิบมาดูนะครับ

เขาบอกว่า ถ้านับจำนวนเกลียวของเจ้าดอกกระหล่ำลูกนี้ วนไปทางขวา จะได้ 5 เกลียวครับ ดูออกไหมครับ ถ้าไม่ออกลองกดปุ่มนี้ดูสิครับ
อ่ะ แล้วนับเกลียววนซ้ายบ้าง นับได้ 8 เกลียวครับ ดูไม่ออกเหรอครับ กดปุ่มข้างล่างนี้ดูครับ
หนุกดีครับ ว่างๆไปนั่งนับดูนะครับ (อันนี้ลอกมาจาก http://www.mcs.surrey.ac.uk/Personal/R.Knott/Fibonacci/fibnat.html ครับ

นอกจากนี้แล้ว ยังพบอีกว่า จำนวนกลีบดอกไม้ จำนวนยอดของต้นไม้ ความยาวของต้นไม้ ยังสอดคล้องกับเจ้าเลขชุดนี้อย่างประหลาด ลองไปดูที่เวบนี้สิครับ บางอันผมว่าเป็นเรื่องบังเอิญนะ แต่ดูแล้วก็น่าสนใจไม่น้อยทีเดียว

ยังครับ ยังไม่หมด

เจ้าเลขชุดนี้ และลิมิตของมันยังถูกพบเห็นทั่วไปในงานศิลปะ สถาปัตยกรรม และดนตรีอีกด้วย

ถ้าใครเคยถ่ายรูป หรือวาดภาพ คงจะชินกันกฎ rule of third หรือจุดตัดเก้าช่องเป็นอย่างดี ท่านผู้รู้เขาบอกไว้ว่า เวลาเราจัดองค์ประกอบของรูป อย่าเอาจุดสนใจ หรือขอบฟ้าไว้ตรงกลางภาพเด๊ะ ให้ลองลากเส้นแบ่งรูปออกเป็น 9 ส่วน แล้วพยายามเอาจุดสนใจของภาพไว้ตรงจุดตัดของเส้น

มีคนบอกครับ ว่าไอ้ rule of third เนี่ย มาจากเจ้าเลขชุดนี้นี่เอง เชื่อไหมละครับ

สมมุติว่าเรามีเส้นตรงเส้นนึง เราจะแบ่งเส้นตรงเส้นนี้ออกเป็นสองส่วนยังไง โดยให้ AC:CB=AB:AC?

 

ลองคิดเล่นๆดูจะพบว่า เจ้าอัตราส่วนที่ได้มาเนี่ยคือ 1.618... หรือ เจ้าไฟใหญ่ที่เราเจอข้างบนพอดี และเราจะได้ส่วน AC:AB=phi หรือเจ้าไฟเล็กนี่เอง(ลองไปคิดเป็นการบ้านนะครับ ว่าออกมากลายเป็นไฟใหญ่ได้ยังไง)

ว่ากันว่าไอ้เจ้าอัตราส่วนนี้เนี่ย เป็นการแบ่งเส้นตรงที่ "สวยงามที่สุด" แต่บังเอิญว่า เจ้าไฟเล็ก หรือ 0.618 เนี่ย ใกล้เคียงกับ 2/3 เขาเลยตั้งเป็นกฎง่ายๆว่า rule of third ซะเลย

พบว่ามีการใช้เจ้าอัตราส่วนนี้ในงานศิลปะเต็มไปหมด ตั้งแต่สมัยก่อน ทั้ง ปิรามิดที่อียิปต์ วิหาร Parthenon Leonardo da Vinci ถึงกับเรียกเจ้าอัตราส่วนนี้ว่า "อัตราส่วนทอง" (golden ratio, golden section) เลยครับ Leonardo da Vinci เองก็ใช้เจ้าอัตราส่วนนี้ในภาพวาดหลายๆภาพของเขา ส่วน Luca Pacioli นักคณิตศาสตร์ยุค renaissance เรียกเจ้าสัดส่วนนี้ว่าว่า the Divine Proportion เลยทีเดียวครับ

ยังมีเจ้าสัดส่วนนี้อยู่รอบๆตัวเราอีกครับ ถ้าวาดรูปดาวห้าเหลี่ยมด้านเท่า ลองเดาสิครับว่าอัตราส่วนระหว่างสีทองกับสีแดงในรูปจะออกมาเป็นเท่าไร

ลองหยิบบัตรเครดิตในกระเป๋าตังค์ออกมาแล้ววัดขนาดด้านยาวกับด้านสั้น ลองหารกันดู แล้วเดาสิครับว่าจะได้อัตราส่วนใกล้เคียงกับอะไร?

ยังอีกครับ ยังไม่หมด คนช่างสังเกตยังบอกอีกครับ เรายังเจอเจ้าอัตราส่วนนี้ในตัวของเราเองอีกครับ ทั้งใบหน้า ขนาดของร่างกาย มือและนิ้ว หรือแม้แต่ขนาดของเกลียว DNA! เวอร์หรือเปล่าไม่รู้ครับ ไปดูกันเอาเอง (โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)


อ่านมาจนจบเริ่มรู้สึกว่า เหมือนอ่าน conspiracy theory หรือเปล่าครับ (ใครอ่าน Da Vinci's Code คงรู้สึกว่าคุ้นๆ) ทั้งหมดจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าก็ไม่แน่ แต่ผมว่ารอบๆตัวเรา มีคณิตศาสตร์วนๆอยู่มากกว่าที่เราคิดนะครับ

ถ้าสนใจเกี่ยวกับคุณสมบัติทางคณิตศาสตร์ของเจ้าไฟใหญ่กับไฟเล็ก และเรื่องอื่นๆเกี่ยวกับ Fibonacci ไปอ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ครับ http://www.mcs.surrey.ac.uk/Personal/R.Knott/Fibonacci/

เพิ่มอีกหน่อยครับ เพิ่งเห็นเวบนี้ http://www.goldenmeangauge.co.uk/golden.htm ลองไปดูสิครับ ว่าเรื่องจริงหรือบังเอิญ

อ่านเพิ่มเติมได้ที่

http://kickoman.blogspot.com/2005/08/fibonacci-numbers.html

 

Youtupe-Vitruvian Man 

http://www.youtube.com/watch?v=IN-q3Bj9a_A

 

Urban legend of 666 panes

It has been claimed by some that the glass panes in the Louvre Pyramid number exactly 666, "the number of the beast", often associated with Satan. Various historical enthusiasts have speculated at the purpose of this factoid. For instance, Dominique Stezepfandt's book François Mitterrand, Grand Architecte de l'Univers declares that "the pyramid is dedicated to a power described as the Beast in the Book of Revelation (...) The entire structure is based on the number 6."The story of the 666 panes originated in the 1980s, when the official brochure published during construction did indeed cite this number (even twice, though a few pages earlier the total number of panes was given as 672 instead). The number 666 was also mentioned in various newspapers. The Louvre museum however states that the finished pyramid contains 673 glass panes (603 rhombi and 70 triangles).  A higher figure was obtained by David A. Shugarts, who reports that the pyramid contains 689 pieces of glass. Shugarts obtained the figure from the offices of I.M. Pei. Various attempts to actually count the panes in the pyramid have produced slightly discrepant results, but there are definitely more than 666. A quick calculation based on 18 units per edge with two tiers removed in the center at the entrance easily confirms the 673 number.The myth resurfaced in 2003, when Dan Brown incorporated it in his best-selling novel The Da Vinci Code. Here the protagonist reflects that "this pyramid, at President Mitterrand's explicit demand, had been constructed of exactly 666 panes of glass - a bizarre request that had always been a hot topic among conspiracy buffs who claimed 666 was the number of Satan" . However, David A. Shugarts reports that according to a spokeswoman of the offices of I.M. Pei, the French President never specified the number of panes to be used in the pyramid. Noting how the 666 rumor circulated in some French newspapers in the mid-1980s, she commented: "If you only found those old articles and didn't do any deeper fact checking, and were extremely credulous, you might believe the 666 story".

ข้อมูลจาก

http://en.wikipedia.org/wiki/Leonardo_da_Vinci

http://sar.hatyaiwit.ac.th/articles.php?lng=th&pg=1018

http://en.wikipedia.org/wiki/Vitruvian_Man

http://thammachat.tripod.com/vitruvian.htm

http://www.pyramidofman.com/Proportions.htm

http://kickoman.blogspot.com/2005/08/fibonacci-numbers.html

http://www.youtube.com/watch?v=IN-q3Bj9a_A

http://en.wikipedia.org/wiki/Louvre_Pyramid

 

 

 

edit @ 18 Jun 2009 13:50:53 by Kusuma111

Thank you my friend Noom or Sittisak Dokbua for sharing this thesis on the internet. As part of his work in public administration. 

TITLE	THE RELATIONSHIP BETWEEN LEADERSHIP STYLE,ORGANIZATIONAL SITUATION SUPPORTING LEADERS AND ORGANIZATIONAL EFFECTIVENESS: A CASE STUDY OF TAMBON ADMINISTRATIVE ORGANIZATION IN ROI-ET PROVINCE.
AUTHOR	SITTISAK DOKBUA
DEGREE	MASTER OF ARTS PROGRAMME IN PUBLIC ADMINISTRATION
FACULTY	FACULTY OF SOCIAL SCIENCE AND HUMANITIES
ADVISOR	SOMBOON SIRISUNHIRUN
CO-ADVISOR	SIRIRAT CHOONHAKLAI SIRIPORN YAMNIN RACHADA DHANADIREK   ABSTRACT This research was a survey to study leadership style, ‘organizational situation supporting leaders’ (the leaders who have good leader-member relations, task structure and position power) following the theory of Fiedler, and organizational effectiveness, and then analyze the relationships between them. The targeted population was the chairman of the Tambon Administrative Organization in each census of Roi-Et Province, totaling 186 persons. The data was collected by sending a questionnaire through the post to the 186 chairmen of the Tambon Administrative Organizations. All of the chairmen replied, giving a 100% response rate. The research results found that most chairmen of the Tambon Administrative Organizations were relationship-oriented leaders, and organizational situation supporting leaders were at a moderate level of ability. Considering each aspect, it revealed that the relationship between the average chairman of a Tambon Administrative Organization in Roi-Et Province and his subordinates was moderate; the task structure was precise and the position power was full. From the overview, Tambon Administrative Organizations in Roi-Et Province had a high organizational effectiveness. According to the analysis through Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient and Multiple Regression Analysis, it is found that : 1) The leadership style did not relate to the organizational effectiveness, disagreeing with the research hypothesis. 2) The organizational situation supporting leaders related to the organizational effectiveness, following the research hypothesis. Also the trend of the relation was positive. 3) The leadership style had a relation to the organizational situation supporting leaders. The suggestion from the research is that the Tambon Administrative Organization should pay attention to organizational situation supporting leaders, which use good leader-member relations, task structure and position power, in order to support the chairman of the Tambon Administrative Organization to work at high effectiveness. KEYWORD LEADERSHIP STYLE/ LEADER-MEMBER RELATIONS/ TASK STRUCTURE/ POSITION POWER/ ORGANIZATIONAL EFFECTIVENESS   FACULTY OF GRADUATE STUDIES. MAHIDOL UNIVERSITY. THAILAND POWERED BY GITC. ข้อมูลจาก http://www.grad.mahidol.ac.th/grad/research/abstract_view.php?id=4537142&lang=en&fac=25&prg=2514M01&gp=4 FACULTY OF SOCIAL SCIENCE AND HUMANITIES http://www.grad.mahidol.ac.th/grad/research/abstract_list.php?lang=en&fac=25&prg=2514M01&gp=4&curr=6

edit @ 16 Jun 2009 17:53:06 by Kusuma111

My friend Jeerati had chosen Khaiyoy as his alias when dealing with photograhy. I've been interesting in nature pictures since I was young. So, I really do enjoy look at life through his lens and others. He visited to southern Laos on March 2009 -Best Quality At Reasonable Price.

►►►ตะลุยเดี่ยว เที่ยวลาวใต้....ดินแดนหลากหลายน้ำตก(ฉบับ แบกเป้ ลุยเดียว เที่ยวเอง )◄◄◄

http://board.trekkingthai.com/board/show.php?forum_id=2&topic_no=158446&topic_id=160385

Jeerati and I went to high school together, although we weren't close friends but whenever it's time to travel I can say that he is  just being 'good buddy' for friends. 

edit @ 17 Jun 2009 22:44:14 by Kusuma111

Don Quixote inspired great artists like Pablo Picasso and the song "The Impossible Dream" which was composed by HM the King Rama IX inspired me and my favourite part of this book is CHAPTER XIV.

"WHEREIN ARE INSERTED THE DESPAIRING VERSES OF THE DEAD SHEPHERD, TOGETHER WITH OTHER INCIDENTS NOT LOOKED FOR."

Don Quixote - Chapter 14

... "I come not, Ambrosia for any of the purposes thou hast named," replied
Marcela, "but to defend myself and to prove how unreasonable are all
those who blame me for their sorrow and for Chrysostom's death; and
therefore I ask all of you that are here to give me your attention, for
will not take much time or many words to bring the truth home to persons
of sense. Heaven has made me, so you say, beautiful, and so much so that
in spite of yourselves my beauty leads you to love me; and for the love
you show me you say, and even urge, that I am bound to love you. By that
natural understanding which God has given me I know that everything
beautiful attracts love, but I cannot see how, by reason of being loved,
that which is loved for its beauty is bound to love that which loves it;
besides, it may happen that the lover of that which is beautiful may be
ugly, and ugliness being detestable, it is very absurd to say, "I love
thee because thou art beautiful, thou must love me though I be ugly." But
supposing the beauty equal on both sides, it does not follow that the
inclinations must be therefore alike, for it is not every beauty that
excites love, some but pleasing the eye without winning the affection;
and if every sort of beauty excited love and won the heart, the will
would wander vaguely to and fro unable to make choice of any; for as
there is an infinity of beautiful objects there must be an infinity of
inclinations, and true love, I have heard it said, is indivisible, and
must be voluntary and not compelled. If this be so, as I believe it to
be, why do you desire me to bend my will by force, for no other reason
but that you say you love me? Nay--tell me--had Heaven made me ugly, as it
has made me beautiful, could I with justice complain of you for not
loving me? Moreover, you must remember that the beauty I possess was no
choice of mine, for, be it what it may, Heaven of its bounty gave it me
without my asking or choosing it; and as the viper, though it kills with
it, does not deserve to be blamed for the poison it carries, as it is a
gift of nature, neither do I deserve reproach for being beautiful; for
beauty in a modest woman is like fire at a distance or a sharp sword; the
one does not burn, the other does not cut, those who do not come too
near. Honour and virtue are the ornaments of the mind, without which the
body, though it be so, has no right to pass for beautiful; but if modesty
is one of the virtues that specially lend a grace and charm to mind and
body, why should she who is loved for her beauty part with it to gratify
one who for his pleasure alone strives with all his might and energy to
rob her of it? I was born free, and that I might live in freedom I chose
the solitude of the fields; in the trees of the mountains I find society,
the clear waters of the brooks are my mirrors, and to the trees and
waters I make known my thoughts and charms. I am a fire afar off, a sword
laid aside. Those whom I have inspired with love by letting them see me,
I have by words undeceived, and if their longings live on hope--and I
have given none to Chrysostom or to any other--it cannot justly be said
that the death of any is my doing, for it was rather his own obstinacy
than my cruelty that killed him; and if it be made a charge against me
that his wishes were honourable, and that therefore I was bound to yield
to them, I answer that when on this very spot where now his grave is made
he declared to me his purity of purpose, I told him that mine was to live
in perpetual solitude, and that the earth alone should enjoy the fruits
of my retirement and the spoils of my beauty; and if, after this open
avowal, he chose to persist against hope and steer against the wind, what
wonder is it that he should sink in the depths of his infatuation? If I
had encouraged him, I should be false; if I had gratified him, I should
have acted against my own better resolution and purpose. He was
persistent in spite of warning, he despaired without being hated. Bethink
you now if it be reasonable that his suffering should be laid to my
charge. Let him who has been deceived complain, let him give way to
despair whose encouraged hopes have proved vain, let him flatter himself
whom I shall entice, let him boast whom I shall receive; but let not him
call me cruel or homicide to whom I make no promise, upon whom I practise
no deception, whom I neither entice nor receive. It has not been so far
the will of Heaven that I should love by fate, and to expect me to love
by choice is idle. Let this general declaration serve for each of my
suitors on his own account, and let it be understood from this time forth
that if anyone dies for me it is not of jealousy or misery he dies, for
she who loves no one can give no cause for jealousy to any, and candour
is not to be confounded with scorn. Let him who calls me wild beast and
basilisk, leave me alone as something noxious and evil; let him who calls
me ungrateful, withhold his service; who calls me wayward, seek not my
acquaintance; who calls me cruel, pursue me not; for this wild beast,
this basilisk, this ungrateful, cruel, wayward being has no kind of
desire to seek, serve, know, or follow them. If Chrysostom's impatience
and violent passion killed him, why should my modest behaviour and
circumspection be blamed? If I preserve my purity in the society of the
trees, why should he who would have me preserve it among men, seek to rob
me of it? I have, as you know, wealth of my own, and I covet not that of
others; my taste is for freedom, and I have no relish for constraint; I
neither love nor hate anyone; I do not deceive this one or court that, or
trifle with one or play with another. The modest converse of the shepherd
girls of these hamlets and the care of my goats are my recreations; my
desires are bounded by these mountains, and if they ever wander hence it
is to contemplate the beauty of the heavens, steps by which the soul
travels to its primeval abode."

With these words, and not waiting to hear a reply, she turned and passed
into the thickest part of a wood that was hard by, leaving all who were
there lost in admiration as much of her good sense as of her beauty.
Some--those wounded by the irresistible shafts launched by her bright
eyes--made as though they would follow her, heedless of the frank
declaration they had heard; seeing which, and deeming this a fitting
occasion for the exercise of his chivalry in aid of distressed damsels,
Don Quixote, laying his hand on the hilt of his sword, exclaimed in a
loud and distinct voice:
....

http://www.literaturecollection.com/a/cervantes/don-quixote/16/

 Youtube-Song: "I Don Quixote" Man of La Mancha
http://www.youtube.com/watch?v=vS8rpt1y6lk

ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน (สเปน: El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha) เป็นวรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่ระดับโลก เขียนโดยนักประพันธ์ชาวสเปนชื่อ มิเกล เด เซรบันเตส โดยถูกเขียนขึ้นเป็นนิยายเสียดสีล้อเลียนนิยายอัศวิน ภาคแรกเขียนเมื่อปี พ.ศ. 2148 ฉบับแปลภาษาไทยแปลโดย สว่างวัน ไตรเจริญวิวัฒน์ จากภาษาสเปน จัดพิมพ์ขึ้นเป็นพิเศษโดยรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรสเปนเป็นครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 ในโอกาสครบรอบสี่ร้อยปีของวรรณกรรมเรื่องนี้ โดยพิมพ์ครั้งแรกจำนวนสองเล่มเพื่อถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมราชินีนาถ หนึ่งเล่ม และสมเด็จพระราชาธิบดี ฆวน การ์ลอส ที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย แห่งราชาอาณาจักรสเปน หนึ่งเล่ม ในวโรกาสเสด็จเยือนประเทศไทย พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรก มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ วรรณกรรมเล่มนี้ ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครบรอดเวย์ในชื่อ Man of La Mancha ซึ่งเพลง The Impossible Dream ที่ใช้ประกอบละครเรื่องนี้ถูกนำมาถอดความเป็นเพลงความฝันอันสูงสุด

เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องของนวนิยายเรื่องนี้ กล่าวถึงขุนนางต่ำศักดิ์ผู้สูงอายุ และไร้เรี่ยวแรงคนหนึ่งแห่งแคว้นลามันช่า ซึ่งอ่านนิยายเกี่ยวกับอัศวินจนคลั่งไคล้และเริ่มมีความปรารถนาที่จะเป็นอัศวิน ในที่สุดจึงสร้างเกราะและหมวกจากกระดาษแข็ง นำม้าร่างผอมแห้งตัวหนึ่งมาตั้งชื่อว่าโรสินันเต้ หรือ “ม้าที่เคยทุรลักษณ์” จากนั้นจึงตั้งชื่อของตนใหม่ว่า ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า และเพื่อให้บรรลุอุดมการณ์แห่งอัศวินซึ่งเขาปรารถนา เพื่อกระทำความดีงามทั้งหลายในนามแม่หญิงแห่งดวงใจ เขาจึงได้สมมติเอาหญิงคนหนึ่งที่มีขนหน้าอก แต่มีฝีมือการหมักหมูเค็มอันเลอเลิศ มาเป็นแม่หญิงของตนและตั้งนามใหม่ให้นางว่า ดุลสิเนอา แห่งโตโบโซ โดยนางหาทราบไม่ จากนั้น เขาได้นำพา "ซานโช่ ปันซ่า" ชาวนาผู้หลงเชื่อว่าหากเป็นผู้ติดตามดอนกิโฆเต้ สักวันหนึ่งจะได้เป็นเจ้าของที่ดิน ร่วมผจญภัยไปด้วยกันโดยต่อสู้กับศัตรูร้ายในความคิดของดอนกิโฆเต้ เช่น กังหันลมซึ่งถูกสมมติว่าเป็นมังกร จากนั้น บรรดาญาติสนิทของดอนกิโฆเต้ จึงได้ร่วมติดตามและเดินทางไปด้วยกันเพื่อพาดอนกิโฆเต้กลับบ้าน แต่ขณะเดียวกัน จิตใจของเขาเหล่านั้นก็ถูกสั่นคลอนด้วยอุดมการณ์อัศวินจากชายวิกลจริต และได้เข้าไปพัวพันกับเรื่องอันเหลือเชื่อ หากมิว่าอย่างไร ทุกคนก็ยังคงต้องพาท่านผู้สูงอายุกลับบ้าน

‘ขอบคุณข้อมูลจาก’ wikipedia และ pantip

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%86%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B9%89

ความฝันอันสูงสุด The Impossible Dream

เพลง พระราชนิพนธ์ ลำดับที่ ๔๓ ทรงพระราชนิพนธ์ ใน พ.ศ. 2514

เพลง / MV / Title : ความฝันอันสูงสุด
ทำนอง : พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลฯ
คำร้อง : ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค
Lyrics / เนื้อเพลง

ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ
ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง
จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด
จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา
ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร
ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป
นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง
หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน
โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่
เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
ยังคงหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ
ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=all4u&month=12-2006&group=8&date=31&gblog=2

The Impossible Dream

ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาคประพันธ์กลอน ความฝันอันสูงสุด โดยถอดความมาจากเพลง The Impossible Dream ซึ่งเป็นเพลงละครบรอดเวย์ มาจากเรื่อง Man of La Mancha แสดงระหว่างปี 2508-2514 บทละครเขียนโดย Dale Wasserman ทำนองเพลงโดย Mitch Leigh และคำร้องโดย Joe Darion ต่อมาได้รับการสร้างเป็นหนังในปี 2515 เป็นเรื่องราวของดอน กิโฮเต้ (Don Quixote)



To dream ... the impossible dream ...
To fight ... the unbeatable foe ...
To bear ... with unbearable sorrow ...
To run ... where the brave dare not go ...
To right ... the unrightable wrong ...
To love ... pure and chaste from afar ...
To try ... when your arms are too weary ...
To reach ... the unreachable star ...
This is my quest, to follow that star ...
No matter how hopeless, no matter how far ...
To fight for the right, without question or pause ...
To be willing to march into Hell, for a Heavenly cause ...
And I know if I'll only be true,
to this glorious quest,
That my heart will lie peaceful and calm,
when I'm laid to my rest ...
And the world will be better for this:
That one man, scorned and covered with scars,
Still strove, with his last ounce of courage,
To reach ... the unreachable star ...

Youtube-Song: Impossible Dream

http://www.youtube.com/watch?v=YGzqbEeVWhs&feature=related

สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ … MAN OF LA MANCHA

ผลงานละครเพลงโดย ยุทธนา มุกดาสนิท

นำแสดงโดย เจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์, เบน ชลาทิศ, เมย์ ภัทรวรินทร์ ทิมกุล, โอ อนุชิต

ดอน กิโฆเต้ เด ลา มันชา หนังสือ บทละคร และละคร

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=lunaloca&month=10-2008&date=03&group=2&gblog=7

วรรณกรรมเรื่อง ‘ดอน กีโฮเต้ บุรุษแห่งลามันชา’

ได้รับการ ยกย่องเป็นวรรณกรรมอมตะ เรื่องหนึ่งของโลก และเป็นความ ภาคภูมิใจ อย่างสูงสุดของชาวสเปนทั้งประเทศ วรรณกรรม เรื่องนี้ได้รับการแปลจากต้นฉบับ ภาษาสเปน เพื่อตีพิมพ์เป็น ภาษาไทยเมื่อเร็วๆ นี้ และได้รับการแนะนำ เป็นพิเศษ ในโอกาสการฉลองครบรอบ 400 ปีแห่ง ความสัมพันธ์ ระหว่างไทยกับสเปน เดล วาสเซอร์มาน นักการละคร ชาวอเมริกัน ได้นำวรรณกรรมชิ้นนี้มาประพันธ์ เป็นบทละคร เพลงที่สร้างความประทับใจ จนมีผู้นำไปสร้างเป็น ละครเวที ครั้งแล้วครั้งเล่า ทั่วทุกมุมโลก เพลง The Impossible Dream จากละครเรื่องนี้ ได้กลายเป็นเพลงอมตะ และบทละครเพลง เรื่องนี้ ยังได้รับการนำ ไปสร้างเป็น ภาพยนตร์ด้วย

คณะละคร ‘สองแปด’

เคยจัดแสดงละครเรื่องนี้ ที่โรงละคร แห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2530 กำกับการแสดงโดยยุทธนา มุกดาสนิท ได้รับการต้อนรับจากผู้ชมอย่างล้นหลาม และได้รับการกล่าวขานข้ามทศวรรษมาจนถึงทุกวันนี้

แหล่งข้อมูล:
http://eventday.wordpress.com/2008/06/06/%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B5-%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9D%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83/

จะหาเนื้อเพลง สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ ที่ใช้เล่นในละครเวทีได้ที่ไหนคะ

สุดมือ เอื้อมคว้าข้าจะฝัน
กล้าหาญ รานรบอริร้าย
ชีวิต จะปลิดปลดมิลดละง่าย
จะไป ถิ่นอันคนกล้ายังถอย
อะไร ชั่วแท้จะแก้ไข
อันไหน ถ้าใจรักสลักร้อย
แรงน้อย เหนื่อยอ่อนสู้มิรู้ถอยดั่ง
ใจหวัง จะลอยลิบหยิบดาว
จะไกลแค่ไหน ไม่เคยสิ้นหวัง
จะไม่มีหยุดยั้ง พลังฝันอันเร่งเร้า
ไม่ลังเลและขลาดเขลา สู่เป้าหมายอันใฝ่หา
อาจจะล้มเซถลามากี่ครั้งก็ยังรักยุติธรรม...
สิ่งดีงามจะค้ำจุนโลกไว้ ตายแล้วยังนอนตาหลับ
โลกจะดีกว่านี้ควรต้อนรับ ประทับใจทุกคนได้...
ผู้ทะนง เท่านั้นจึงจะมี
บาดแผลนี้ ถี่เป็นแถวแนวเลือดไหล
ความหวัง ที่ตั้งมั่นคือความฝันใฝ่
โลกจะสวย..ด้วยความฝันบินสู่...ฟ้า

ขอบคุณข้อมูลจาก pantip.com

http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2008/06/A6708288/A6708288.html

ข้อความบางส่วนจากหนังสือ  Chapter 25 หน้า 265

 “…สิ่งทั้งปวงอันเกิดแก่อัศวินพเนจรนั้น  ดูดังหนึ่งเป็นเรื่องเพ้อฝันเหลวไหล  หาแก่นสารมิได้  อีกทั้งยังพลิกหน้ามือเป็นหลังมือไปสิ้น  แท้จริงแล้วมิใช่ดังนั้นดอก  ทว่า มีพ่อมดราวหนึ่งกองทัพคอยเปลี่ยนเหตุต่างๆ นานาตามอำเภอใจ  สุดแต่จะใคร่เกื้อหนุนหรือลำลายเรา  เหตุฉะนี้ สิ่งที่เจ้าเห็นว่าเป็นอ่างของกัลบก ข้าเห็นเป็นหมวกเกราะของกษัตริย์มันบรีโน่  แลบุคคลอื่นก็คงเห็นเป็นสิ่งอื่นนี้ เป็นเจตจำนงอันประหลาดของพ่อมดผู้พิทักษ์ข้า ผู้บันดาลให้หมวกเกราะกลายเป็นอ่างของกัลบกในสายตาผู้อื่นหาไม่แล้ว  ทุกคนก็จักไล่ช่วงชิงหมวกเกราะวิเศษเลอค่าไปจากข้า...” - Don Quixote

edit @ 11 Jun 2009 10:47:28 by Kusuma111